مهارت هایی برای دانشجویان پویا و تحول آفرین
بنشانید درخت، تا هوا تازه شود… مهارت هایی برای دانشجویان پویا و تحول آفریندانشجو باید سیب زمینی نباشد؛ تحول آفرین و جاری کننده یک پویش ناب دائمی باشد؛ نیروی پیشران جامعه در مسیر افق های عالی مرتبه باشد. اما چطور؟ دانشجو همیشه عادت دارد پرسش گر باشد و هیچ گاه خود را در آن سوی علامت سؤال قرار نداده است. پاسخ این پرسش نیز از آن جهت که دانشجو را در مقام پاسخگویی قرار می دهد کمی دشوار است. حتی خود من نیز اولین بار وقتی به چگونگی تحول آفرینی فکر می کردم، بیشتر الزامات سیاسی و ساختاری آن را مورد توجه قرار می دادم: این که آقای رئیس جمهور و وزیر علوم و رئیس دانشگاه و استاد و مدیر گروه و فلان کارمند معاونت دانشجویی و الخ باید چه رفتارهایی از خود نشان دهند تا دانشجو بتواند در جامعه تحول آفرین و منشاء اثر شود. به راهکارهایی هم رسیدم. رئیس جمهور باید مدام از دانشجو تعریف و تمجید کند. وزیر علوم هم باید برنامه ریزی مناسبی برای توسعه کرسی های آزاداندیشی و همین طور هماهنگی بین نظام آموزش عالی و واقعیت های اجتماعی به عمل آورد. استاد هم باید در کلاس درس روح تعهد به آرمان ها و واقعیت های اجتماعی را در حوزه علمی مورد بحث به کالبد دانشجو تزریق کند. رئیس دانشگاه و کارمند معاونت دانشجویی هم قدری حوصله و تحمل خود را بالا ببرند….