امام جواد علیه السلام تجسم صلابت
امام جواد(ع)با دو خلیفه نیرنگباز عباسی یعنی مامون و معتصممعاصر بود. به گواهی متون تـاریخی مـامون مکارترین و منافقترینخلفای عباسی است. او کسی است که برای کسب پیروزی نهایی و قطعی بـر انـدیشه شـیعه، بسیارکوشید. هدف نهائی مامون از تشکیل مجالس مناظره با امامان شیعه،شکست آنان و در نـهایتسقوط مـذهب تشیع بود. او یخواستبرایهمیشه ستاره تشیع خاموش گردد و بزرگترین منبع و مصدر مشکلات وخطراتی کـه مـامون و دیـگر حاکمان غاصب و ستمگر را تهدید میکرد،از میان برداشته شود. مامون به حمیدبن مهران که در خواستمناظره بـا امـام رضا(ع)کردهبود. گفت: نزد من هیچ چیز از کاهشمنزلت وی محبوب تر نـیست.او هـمچنین بـه سلیمان مروزی گفت: به خاطر شناختی که از قدرتعلمیات دارم، تو را به مباحثه با او(امام رضا(ع» مـیفرستم وهـدفی ندارم جز این که او را فقط در یک مورد محکوم کنی.در چنین عصری امـام جـواد(ع)قاطعانه و با صلابت دربرابرانحرافها، کجرویها، مسامحهها، توهینها و دیگر حیلهها و مکرهایخلفای باطل ایستاد و از حقانیت دین دفاع کـرد. ایـن مقالهنمونههایی از قاطعیت و صلابت امام جواد(ع)در برابر دستگاه ستم وتزویر بنیعباس را گرد آورده اسـت.