عدالت در «تمایز فقهی زن و مرد»

­

محسن جهانگیری­

­­

چکیده

نشناختن تفاوت‌های طبیعی عالم خلقت و عدم درک دقیق فلسفة وجودی این تفاوت‌ها، زشتی‌ها و زیبایی‌ها با یک نگاه بسیط و سطحی عینک بدبینی و بی‌عدالتی را به آدمی هدیه میدهد. این در حالی است که با مطالعة دقیق منابع دینی به ویژه قرآن چنین به دست میآید که اسلام به هیچ وجه نظریۀ وجود بی‌عدالتی و نابرابری در عالم خلقت و از جمله نابرابری میان زن و مرد را نمی‌پذیرد.

مفهوم زیبای عدالت از مفاهیم دیرآشنای همة انسان‌ها از هر فرقه و دین و فرهنگ است. اصل عدالت نه تنها از اصول اعتقادی اسلام بوده بلکه در سایر ادیان ابراهیمی چون یهودیت و مسیحیت نیز مورد توجّه خاص است. اساساً قانون پاداش و مجازات ریشه در همین اصل دارد. از مجموع سخنان نقل شده از پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم ) و علی(علیه السلام) نیز استفاده میشود که جایگاه و نقش عدالت در عالم خلقت هم از نظر تکوین هم از جهت تشریع بسیار مهم و اساسی است.

در مسألة بلوغ که از مسائل مهم تمایزات فقهی زن و مرد است، آن‌چه میتواند به عنوان بلوغ شرعی مطرح باشد همان بلوغ تکوینی است که نشانه‌های تکوینی آن چون احتلام و انبات و حیض میتواند حصول این حالت طبیعی خاص را اثبات کند و امّا این‌که سنّ خاصّی برای بلوغ در پسران یا دختران مطرح باشد فقط میتواند جنبۀ کاشفیّت از حصول آن حالت طبیعی باشد و نمی‌تواند برای بلوغ موضوعیّت داشته باشد.

واژگان کلیدی: تفاوت‌های طبیعی، منابع دینی، عدالت، مسألة بلوغ، بلوغ تکوینی.

­

­

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا