بهمن 7, 1394

خودآزمایی یک ضرورت است و پیش از آن، ما از حال خود ناآگاهیم و انسان نادان را به جایگاه علم، راه نیست. بهشت، جایگاه علم و شهود، و جهنّم، جایگاه جهل است؛ زیرا اهل جهنّم نمی‏دانند که غذای بهشتی بر آنها حرام است و بدین جهت، هوس خام در سر می‏پرورانند و از اهل بهشت آب و غذای بهشتی درخواست می‌کنند. قرآن کریم از جهنّمی ها نقل می‏کند که به بهشتی ها پیشنهاد می ‏دهند: مقداری از آب و غذای بهشت را به ما برسانید؛ آنگاه بهشتی ‏ها می‏گویند: (إنَّ الله حَرَّمَهُما علی الکافرین)[2] خداوند، آب و غذای بهشت را بر کافران، حرام کرده است[3].

امت با حضور و مشارکت فعال در امر انتخابات، نه تنها فرهنگ اسلامی را چنانکه خداوند خواسته محقق می‌سازد و سبک زندگی برتر اسلامی را به نمایش می‌گذارد و کار خیر و صالح انجام می‌دهد بلکه ضریب امنیت جامعه را در دو بُعد داخلی و خارجی افزایش می‌دهد، زیرا موجب افزایش دلگرمی و امنیت مردم و ترس دشمنان می‌شود و هرگونه تحریک‌ ایذایی دشمن را از آنان سلب می‌کند. این حضور نشانه وحدت، همکاری و همدلی امت اسلامی است. این مشارکت گسترده را می‌توان از شعائر اسلامی دانست که باید در پاسداشت و گرامیداشت آن کوشید و به عنوان الگوی زندگی مطلوب و نظامی احسن به جامعه بشری معرفی کرد.

با دقت در روایات اهل بیت (ع) این نکته به‎دست می آید که مراد آنان از این همه مدح و ثنای علم و عالمان، علوم اصطلاحی نمی باشد بلکه علمی است که بر اساس تزکیه و تصفیه نفس برای فرد ایجاد شده است. البته تلاشی که از سوی عالمان در علوم مختلف انجام می گیرد دارای اجر و پاداش است اما آن درجات بالا را نخواهد داشت. شیخ اشراق نیز در این باره می فرماید: نمی توان هر کسی را حکیم و عالم دانست بلکه حکیم کسی است که بر نفس خود مسلط شده باشد و بتواند برای خویش موت اختیاری ایجاد کند.