ارکـان تـربیـت دینـی بـانـوان(2) (الرحمن/ 70-78)

بسم الله الرحمن الرحیم

قال الله العظیم:

«فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ»؛­درآنها زنانی نیکو سیرت و زیبا صورت‌اند…

«تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»* سودمند وبا برکت است نام ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻩ ﻭ ﺍﺭﺟﻤﻨﺪﺕ.­ ­ ­­(۷۰-٧٨ الرحمن)

­

ارکـان­ تـربیـت دینـی بـانـوان(2)

رکن دوم: زیبا شناسی

­همانطور که در درس قبل گذشت ” خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ” ­تعبیر بسیار جامعی است در توصیف تعالی زنان که -می‌تواند مبنای شناسایی مسیر رشد و کمال یابی آنان باشد رکن اول ( خیر شناسی) به طور مختصرمعرفی شد

و اینک رکن زیبا شناسی را بیشتر تبیین می‌کنیم:

­نکته اول: زیبایی ؛ در لغت به معنای خوبی و نیکویی،حُسن ،جمال، ظرافت و قشنگی است و در تعریف گفته شده ،عبارت است از: نظم و هماهنگی که همراه عظمت و پاکی در شیئ وجود دارد و عقل و تخیل و تمایلات عالی انسان را تحریک می‌کند .گفته می‌شود زیبایی امری نسبی است و دارای انواعی است.

زیبایی محسوس و معقول . زیبایی محسوس مانند: زیبایی یک گل یا زیبایی طاووس.اما زیبایی معقول که با عقل قابل ادراک است نه با حس مانند: زیبایی صدق ،ادب، عدالت، تقوا ،ایثار و خدمت و… برخی معتقدند زیبایی معقول همان است که از آن به (حُسن عمل) یاد می‌شود. قرآن حکیم از زیباسازی موارد ذیل خبر داده است:

– زیباسازی آسمان ها و زمین: ” إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَه الْكَوَاكِبِ” همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم. (صافات/٦)

“إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَه لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا “ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ [ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ، ﻧﺒﺎﺕ ، ﺣﻴﻮﺍﻥ ، ﺩﺭﻳﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺛﺎﺭ ] ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ ، ﺯﻳﻨﺖ ﺯﻣﻴﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻛﻨﻴﻢ…­ ­ ­ (کهف/٧)

-زیبایی خلقت انسان:

” لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ” که ما انسان را در نیکوترین نظم واعتدال وارزش آفریدیم. (تین/٤)

“… وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ …”ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕﮔﺮﻱ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ‌ﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﻜﻮ ﺁﺭﺍﺳﺖ . (تغابن /٣)

-زیبایی همه اشیاء عالم:

“الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ “ﻫﻤﺎﻥ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻧﻴﻜﻮ ﺳﺎﺧﺖ .(سجده/٧)

پس می‌توان گفت خداوند متعال نهایت زیبایی را در عالم به کار برده است پس حسن و زيبايى دائر مدار خلقت است، هم چنان كه خلقت دائر مدار حسن مي‌باشد، پس هيچ خلقى نيست مگر آنكه به احسان خدا حسن و به­اجمال او جميل است، و بعكس هيچ حُسن و زيبايى نيست مگر آنكه مخلوق او، و منسوب به او است.

خداوند از انسان‌ها انتظار دارد که نظیر پروردگار خود زیبا آفرین و زیباساز باشند و با همین مسأله آنان را می‌آزماید می‌فرماید:الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاه لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا .(ملک/٢)

نکته دوم:­ “زين” به معناي زيبايي و نيكويي است؛ خواه در امور مادي باشد؛ مانند:

“وزَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنيا بِمَصابيح”يا معنوي، مانند :«”حَبَّبَ إلَيكُمُ الايمانَ وزَيَّنَهُ في قُلوبِكُم” ­­­(حجرات/۷)

با توجه به آیه سوره حجرات می‌توان گفت که زینت و زیبایی مؤمن به ایمان او و محبت به خوبی‌ها و نفرت از بدی‌هاست. با عنایت به کلام الهی باید گفت روح و جسم انسان با زیبایی پیوند عمیق دارد، تجربه نشان می‌دهد که در این میان خانم‌ها با توجه به لطافت و رأفت بیشتر به این امر می‌پردازند.حال سئوال مهم این است که زیبایی دوستی یک زن در چه شرایطی می‌تواند برای او عامل رشد و کمال شود؟ برای فهم مطلب یک مثال قرآنی را مرور می کنیم: هدهد در مورد ملکه سبا و قومش اینگونه خبر می‌دهد:

“وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُم” اﻭ ﻭ ﻗﻮﻣﺶ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ­ﺟﺎﻱ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺳﺠﺪﻩ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ ، ﺍﻋﻤﺎﻝ ( ﺯﺷﺘﺸﺎﻥ ) ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ (نمل/٢٤)

برطبق آیه شریفه باید گفت: شیطان از قوه واهمه انسان استفاده کرده ، اعمال زشت را زیبا جلوه می‌دهد و آدمی خیال می‌کند که کارش زیباست در حالی که اینگونه نیست. شیطان شرک را برایشان زیبا نشان داد و توحید را از آن ها پنهان کرد. بدآموزی شیطان می‌تواند این گونه باشد که آفتاب است که همه این گیاهان را می‌رویاند و بذرها و هسته‌های نهان را آشکار می‌کند و اگر آفتاب نباشد آنها سر بر نمی‌آورند پس شایسته سجده است.

آنگاه که ادامه قصه را در سوره نمل دنبال می‌کنیم می‌بینیم این بانو از این زیبایی شیطانی گذر کرده و به زیبایی حقیقی پیوند می‌خورد­ خداوند درجریان ورود ملکه سبا به محضر سلیمان می‌فرماید:

“قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ”ملکه صبا گفت: پروردگارا ! قطعاًمن به خود ستم کردم، ﺍﻳﻨﻚ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ، ﺗﺴﻠﻴﻢ (ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻜﺎم)ﺧﺪﺍ ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺷﺪم .(نمل/ ٤٤)

بانویی با عظمت و شکوه سلطنتی بتواند از آن دره سقوط شیطانی خودش را رها نموده و موحد گردد بسیار عجیب است. ایشان برای پذیرش توحید حتی تقاضای معجزه و برهان نمی‌کند!! زیبایی عقلانیت در کلام ایشان موج می‌زند می‌گوید همانگونه که حضرت سلیمان تسلیم و منقاد پروردگار عالمیان است من هم تسلیم­ هستم بانویی زیبا شناس و عاطفه مند که علاوه بر نجات خود جامعه خود را موحد نمود.

نکته پایانی: “تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ” اين آيه ثنايى است جميل براى خداى تعالى، ­چگونه دو نشاه دنيا و آخرت مالامال از نعمت‌ها و آلاء و بركات نازله از ناحيه او شده و رحمتش سراسر دو جهان را فرا گرفته، با همين بيان روشن مى‌شود كه مراد از” اسم متبارك خداى تعالى” همان رحمان است، كه سوره با آن

آغاز شده، و كلمه” تَبارَكَ” كثرت خيرات و بركات را معنا مى‌دهد و جمله‌: ” ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ”

­اشاره به اين است كه: خداى سبحان خود را به اسمايى حسنى نام‌گذارى كرده است پس خداى تعالى هم اگر خلقى را بيافريد و نظامى در آن جارى ساخت بدين جهت كه داراى صفتى بود كه اقتضاى چنين افعالى را داشت.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا