اردیبهشت 28, 1395

امور فطری که مشترک میان همه انسانها،وثابت، پایداروجهانی و فراگیر می باشد، توجّهی به جنس، نژاد، ملیّت و قومیّت و زمان و مکان خاص ندارد. واز آن جا که فطرت، ثابت است، احکام الهی نیزکه به حکم فطرت نمون بودن، با نهاد آدمی پیوند داردطبعا ثابت است و تحوّل نمی‏ پذیرند. اما حقوق و قوانین بشری معمولاً موقّت، نسبی، متحوّل و تابع مقتضیات زمان و مکان می‏باشند. 

یکی از مشکلات ما در فهم درست و دقیق آیات قرآن کریم و آموزه‌های اولیاء الله این است که غالباً نه تنها با فرهنگ قرآنی و روایی آشنایی نداریم، بلکه حتی گاه معنای کلمات و واژه‌ها را درست نمی‌دانیم و در نتیجه بسیاری از آنها را به معانی یا مفاهیمی که در فرهنگ و ادبیات خودمان رایج شده است معنا می‌کنیم و در نتیجه دچار مشکل می‌شویم