اين گونه اقدامات تجليل از كوروش است؟!
در اينكه كوروش واقعاً چه ويژگيهايي داشته است اختلافاتي وجود دارد تا جايي كه حتي برخي او را همان ذوالقرنين پيامبر دانستهاند. ولي پرداختن به مسأله كوروش در اين زمان آن هم توسط عدهاي كه شعارهاي خاصي سر ميدهند و رو به قبر كوروش سجده ميكنند، بيگمان از سر عرق ديني و ملي نيست بلكه در پشت اين ماجرا اهداف ديگري نهفته است. البته كوروش مردي است كه در هر زمان سوژه مناسبي براي اهل همان زمان ميشود؛ درست از زماني كه جرقههاي انقلاب اسلامي توسط حضرت امام(ره) در كشور زده شد، رژيم پهلوي علاوه بر برخوردهاي فيزيكي با امام و يارانش و دستگيريها و شكنجههاي قرون وسطايي در زندانهاي مخوف، با يك حركت حساب شده به احياي كورورش پرداخت و در مراسمي كه برنامه ريزيهاي آن مدتها طول كشيد، جشن2500 ساله در آستانه تولد كوروش يعني 20 مهر برپا ساخت تا بتواند براي فرهنگ ايراني و سلطنت، پشتوانهاي دست و پا كند. شاه در نطق تاريخي خود كوروش را خطاب قرار ميداد كه اي كوروش! بخواب كه ما بيداريم و…. اين نطق دستمايه مردمي شده بود كه در اوج مبارزات خود، شاه را نشانه ميگرفتند و با طعنه و طنز خطاب به كوروش شعار ميدادند: «كوروش بلند شو گندش در اومد. هي – مشروطه سلطنتي عمرش سر اومد. »