مفهوم واژة زیبای عدالت از مفاهیم دیرآشنای همة انسانها از هر فرقه و دین و فرهنگ است. عدالت را میتوان در حقوق فطری جُست. بهطور کلّی حقوق فطری یا به معنی بنای عقلا در اصطلاح فقهاست و یا اینکه این حقوق در «اصل آزادی ارادۀ افراد» بیان شده است.
قرآن کریم نه تنها وجود گرایشهای مختلف از جمله لذّتجویی را در انسان انکار نمیکند، بلکه بخشی از تعالیم خود را بر این میل طبیعی انسان مبتنی میسازد و در روش تربیتی خود از وجود آن بهره میبرد.
مکتب الهی و انسانساز اسلام، کانون خانواده را دو چندان مورد توجّه قرار داده به گونهای که برای تمام مراحل آن اعم از شکلگیری، پویایی و انحلال، مقرّرات اخلاقی و شرعی تنظیم نموده؛ مقرّراتی عادلانه و هماهنگ با فطرت که برنامۀ سلامت و سعادت خانواده را ترسیم کرده است و افزون بر آن اصول اخلاقی و راهکارهای عاطفی بسیاری چون مودّت، رحمت، احترام، کرامت، صلح و رعایت مصلحت را بر آن استوار ساخته تا تکامل معنوی و روابط خانوادگی به بهترین شکل سامان پذیرد.
رفتارهای پسندیدهای چون حلم و بردباری معمولاً با محدودیتهایی همراهند و پذیرش محدودیت برای انسان دشوار و مشقّت بار است؛ چرا که انسان طبیعتاً میلی به محدودیت ندارد و دوست دارد هر آنچه را مایل است، انجام دهد. به همین جهت اگر انسان به حال خود رها شود، هیچگاه خود را به رفتارها و ارزشهای اخلاقی پایبند نخواهد کرد.
پاکی یک وصف برای پدیدههای پیرامونی انسان است مانند انسانهای پاک، سخن پاک، هوای پاک، روح پاک، عمل پاک، طبیعت پاک و… و در نهایت زندگی پاک.