اخبار پژوهش

مقدمهدر فرایند شـکل‌گیری و بـسط اندیشه‌ی اسلامی،مفهوم«انسجام امت اسلامی»، جایگاه‌ یکی‌ از مهم‌ترین موضوعات سیاسی،فقهی،کلامی و نحله‌های عرفانی‌ بوده،در حیات نورانی پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و اله،این مسأله در محور تلاش‌ها و آرمان‌های آن حضرت قرار داشـته،ایـشان‌،تلاشی‌ جدی داشتند تا آتش‌های فتنه‌ و اختلاف و تفرقه را،که ریشه در جاهلیت و عصبیت داشت،با سنت و رفتار خویش،خاموش نموده و آنها را به الفت،وحدت و آهنگ و عزم مشترک‌ تبدیل‌ نماید‌.پسـ‌ از رحـلت رسول گرامی اسلام‌ صلّی‌ اللّه‌ علیه و اله،مفهوم وحدت امت،به‌ نقطه‌ای محوری و شاخص بدل گردید و مرکز ارزیابی‌های فردی و اجتماعی‌ صاحبان نحله‌های اسلامی گردید و در آن‌،نزاع‌هایی‌ نظری‌ و عملی پدیدار شـد.

­عباسعلی‌ مشکاتی سبزواریدر سال 23 هجری،خلیفه دوم،عمر بن خطاب،به‌دست غلامی‌ ایرانی الاصـل معروف به‌«ابو‌ لؤلؤ»به قتل رسید.جزئیات این حادثه بر اثر گذشت زمـان و به انگیزه‌های گوناگون دچـار تـغییرات فراوانی شده است.به‌همین‌جهت میان مورخان دربارۀ انگیزۀ قتل،مذهب قاتل،زادگاه،سرانجام و محل دفن‌ وی اختلاف‌نظرهایی به چشم می‌خورد.براساس این تحقیق ابو لؤلؤ اهل نهاوند بوده،مسلمان بودنش محرز نیست.انـگیزه وی از قتل خلیفه نیز عداوت شخصی وی با خلیفه عمر بوده است‌.آنچه‌ در مورد رابطه وی با حضرت علی علیه السّلام و فرستادنش به کاشان و دیگر وقایع که در برخی کتب غیرمعتبره و دست چندم نقل شـده،افـسانه‌ای بیش نیست.ابو لؤلؤ پس از‌ قتل‌ خلیفه در 26 ذی الحجه سال 23 هجری،در مدینه به قتل رسید.مقبره موجود در کاشان نیز هیچ ربطی به وی ندارد و به احتمال زیاد مقبره یکی از‌ صوفیان‌ قرن هفتم می‌باشد.

­ای اهل ایمان ! گام جای گام شیطان نگذارید، دنبال شیطان نروید.قرآن کریم در سوره مبارکه نور آیه 21 راه شناخت وسوسه های شیطان را به ما می شناساند.

­امام علی بن الحسین «علیه السلام» چهارمین امام شیعیان سال 37 یا 38 هجری در مدینه منوره به دنیا آمد. از جانکاه ترین حادثه زندگی امام، حادثه عاشورا بود که با تمام وجود خود آن را لمس کرد؛ هر چند که بیماری توان یاری رساندن به پدر را از او گرفته بود و خدا می خواست تا زمین از حجّتش خالی نماند. امام سجاد «علیه السلام» در سخنرانی های خود پس از واقعه عاشورا با استناد به آیات قرآن بر علیه ظلم و ستم بنی امیه سخن می گفت و با سلاح دعا و مناجات با پروردگار، مجموعه ای از معارف قرآنی را با نام «صحیفه سجادیه» برای تهذیب نفس و اخلاق و بیداری مسلمین به یادگار گذاشت.

­بعد از حادثه کربلا، گروهی از افرادی که در واقعه کربلا حاضر بودند، حوادث و کارهایی که در آن مکان رخ داده بود و جنگ‌ها و شهادت‌هایی که در آن سرزمین اتفاق افتاده بود را، برای دیگران نقل می‌کردند و آنان هم این حوادث را برای دیگر افراد روایت می‌کردند، مثل نقل سایر جنگ‌هایی که در صدر اسلام رخ داده است. نیز به همین صورت به آگاهی دیگران می‌رسید، این روش در نقل حوادث عاشورا ادامه داشت تا این‌که در اوایل قرن دوم هجری، ابومخنف لوط‌بن یحیى‌بن سعیدبن مخنف‌بن سلیم ازدی غامدی کوفی (متوفای ۱۵۷) مطالب مربوط به حادثه کربلا را از راویان مختلف جمع‌آوری کرده و کتابی به نام «مقتل‌الحسین‌ علیه‌السلام » را تنظیم و تهیه کرد.

­ خاستگاه این شبهه، تصور نادرستی است که اهل‌سنت از صحابه دارند، زیرا آن‌ها بر این باورند که اگر کسی نام صحابی را گرفت و ملقب به این نام شد، عدالتش قطعی است و کاری بر خلاف فرمان رسول خدا‌ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم انجام نخواهد داد.

­برای پرودگار جهانیان خانه های مختلفی است. یکی را کعبه ظاهری گویند که تو طالب دیدار آنی، و غیر آن را بیت المقدس، بیت المعمور، عرش تا برسد به خانه اصلی که آن را قلب نامند و از همه این خانه ها عظیم تر است.