عدالت در «تمایز فقهی زن و مرد»

­

محسن جهانگیری­

­­

چکیده

نشناختن تفاوت‌های طبیعی عالم خلقت و عدم درک دقیق فلسفة وجودی این تفاوت‌ها، زشتی‌ها و زیبایی‌ها با یک نگاه بسیط و سطحی عینک بدبینی و بی‌عدالتی را به آدمی هدیه می‎دهد. این در حالی است که با مطالعة دقیق منابع دینی به ویژه قرآن چنین به دست می‎آید که اسلام به هیچ وجه نظریۀ وجود بی‌عدالتی و نابرابری در عالم خلقت و از جمله نابرابری میان زن و مرد را نمی‌پذیرد.

مفهوم زیبای عدالت از مفاهیم دیرآشنای همة انسان‌ها از هر فرقه و دین و فرهنگ است. اصل عدالت نه تنها از اصول اعتقادی اسلام بوده بلکه در سایر ادیان ابراهیمی چون یهودیت و مسیحیت نیز مورد توجّه خاص است. اساساً قانون پاداش و مجازات ریشه در همین اصل دارد. از مجموع سخنان نقل شده از پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم ) و علی(علیه السلام) نیز استفاده می‎شود که جایگاه و نقش عدالت در عالم خلقت هم از نظر تکوین هم از جهت تشریع بسیار مهم و اساسی است.

در مسألة بلوغ که از مسائل مهم تمایزات فقهی زن و مرد است، آن‌چه می‎تواند به عنوان بلوغ شرعی مطرح باشد همان بلوغ تکوینی است که نشانه‌های تکوینی آن چون احتلام و انبات و حیض می‎تواند حصول این حالت طبیعی خاص را اثبات کند و امّا این‌که سنّ خاصّی برای بلوغ در پسران یا دختران مطرح باشد فقط می‎تواند جنبۀ کاشفیّت از حصول آن حالت طبیعی باشد و نمی‌تواند برای بلوغ موضوعیّت داشته باشد.

واژگان کلیدی: تفاوت‌های طبیعی، منابع دینی، عدالت، مسألة بلوغ، بلوغ تکوینی.

­

­

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا