پژوهش

اسامی برگزیدگان مسابقه کتابخوانی « فاطمه‌ƒ اوج مقام انسانی زن » به شرح ذیل اعلام می‌گردد، شایان ذکر است تعداد 198 نفر در این مسابقه شرکت نموده اند که از این تعداد به قید قرعه 34 نفر برگزیده شدند.

فتنه یعنى کسانى شعارهاى حق را با محتواى صددرصد باطل مطرح کنند، بیاورند براى فریب دادن مردم. هدف از ایجاد فتنه، گمراه کردن مردم است. (89/10/08)

بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با خانواده شهدای هفت تیر و شهدای مدافع حرم 95/3/3

امام عسکری علیه السّلام به حکم شرایط نامساعد و محدودیت بسیار شدیدی که حکومت عبّاسی برقرار کرده بود، موفّق به گسترش دانش دامنه دار خود در سطح کلّ جامعه نشد، ولی در عین حال با همان فشار و خفقان، شاگردانی تربیت کرد که هر کدام به سهم خود در نشر و گسترش معارف اسلام و رفع شبهات دشمنان، نقش مؤثّر داشتند.

دين، موطن اصلي آدم‌ها را عالَم قُدس مي‌داند، رسالت اصلي خود را در مكلف ساختن آدم‌ها به پاي‌بندي به آموزه‌هاي اخلاقي، رهانيدن آنها از اين جهان زودگذر و رساندن آنان به وطن اصلي‌اش معرفي مي‌كند، چنان‌كه در آيه 156 سوره مباركه بقره مي‌خوانيم: «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ؛ ما از آنِ خداييم و به سوي او باز مي‌گرديم.»

1.     پایان نامه خانم اکرم آگاه با عنوان بررسی فقهی و حقوقی پیوند اعضا پس از حد و قصاص در قسمت سطح 32.     کتاب خانم عفت ترک با عنوان عده از دیدگاه مذاهب خمسه3.     مقاله خانم منصوره بخشی با عنوان پاسداران بصیر در مقابله با جنگ نرم در قسمت سطح

یازدهمین فراخوان آثار پژوهشی مرکز مدیریت حوزه علمیه خراسان

بي‎گمان، دين بر اثر بازداشتن عقل از اهتمام صِرف به پيشرفت‎هاي مادي و دنيوي و رهنمون ساختن آن به ساحت‎هايي فراتر از ماده و حس، استعدادهاي معنوي و جنبه قدسيت آن را نيز شكوفا مي‌كند و مانع از هدر رفتن كاركردهاي قدسي عقل مي‎شود. بديهي است تنها در اين صورت، عقل انسان به كمال خود مي‎رسد و از همه ظرفيت‎هاي آن بهره‎برداري مي‌شود.

«از منظر ديني، دنيا ظاهري دارد و باطني. ظاهر دنيا فريبنده و غفلت‎آور است و باطن دنيا همان آخرت است. خودِ دنيا بد نيست، بلكه آنچه كه بد و مذموم شمرده مي‎شود، عبارت است از: دل‌بستگي و رغبت به دنيا و دوست داشتن يا پرستيدن آن و اصالت قائل شدن براي آن و فراموش كردن زندگي اخروي. محبت دنيا [هم] سرچشمه همه خطاهاست. دنيا، دار امتحان و آزمايش است و نعمت‎ها و نقمت‎هاي دنيوي، زمينه‌ساز امتحانند. در متون ديني، زندگي دنيا موقت و زودگذر معرفي مي‎شود و انسان در دنيا مسافر به حساب مي‎آيد؛ مسافري كه ناگزير است در حين سفر، براي منزلگاه نهايي خود توشه‌اندوزي كند.